zondag 25 november 2018

Tim Minchin - nine life lessons from a graduate

Tim Minchin gave an “occasional address” for a graduation ceremony at The University of Western Australia.


“In darker days, I did a corporate gig at a conference for this big company who made and sold accounting software. In a bid, I presume, to inspire their salespeople to greater heights, they’d forked out 12 grand for an Inspirational Speaker who was this extreme sports dude who had had a couple of his limbs frozen off when he got stuck on a ledge on some mountain. It was weird. Software salespeople need to hear from someone who has had a long, successful and happy career in software sales, not from an overly-optimistic, ex-mountaineer. Some poor guy who arrived in the morning hoping to learn about better sales technique ended up going home worried about the blood flow to his extremities. It’s not inspirational – it’s confusing.

And if the mountain was meant to be a symbol of life’s challenges, and the loss of limbs a metaphor for sacrifice, the software guy’s not going to get it, is he? Cos he didn’t do an arts degree, did he? He should have. Arts degrees are awesome. And they help you find meaning where there is none. And let me assure you, there is none. Don’t go looking for it. Searching for meaning is like searching for a rhyme scheme in a cookbook: you won’t find it and you’ll bugger up your soufflé.

Point being, I’m not an inspirational speaker. I’ve never lost a limb on a mountainside, metaphorically or otherwise. And I’m certainly not here to give career advice, cos… well I’ve never really had what most would call a proper job.

However, I have had large groups of people listening to what I say for quite a few years now, and it’s given me an inflated sense of self-importance. So I will now – at the ripe old age of 38 – bestow upon you nine life lessons. To echo, of course, the 9 lessons and carols of the traditional Christmas service. Which are also a bit obscure.

You might find some of this stuff inspiring, you will find some of it boring, and you will definitely forget all of it within a week. And be warned, there will be lots of hokey similes, and obscure aphorisms which start well but end up not making sense.

So listen up, or you’ll get lost, like a blind man clapping in a pharmacy trying to echo-locate the contact lens fluid.

Here we go:

1. You Don’t Have To Have A Dream. 
Americans on talent shows always talk about their dreams. Fine, if you have something that you’ve always dreamed of, like, in your heart, go for it! After all, it’s something to do with your time… chasing a dream. And if it’s a big enough one, it’ll take you most of your life to achieve, so by the time you get to it and are staring into the abyss of the meaninglessness of your achievement, you’ll be almost dead so it won’t matter.

I never really had one of these big dreams. And so I advocate passionate dedication to the pursuit of short-term goals. Be micro-ambitious. Put your head down and work with pride on whatever is in front of you… you never know where you might end up. Just be aware that the next worthy pursuit will probably appear in your periphery. Which is why you should be careful of long-term dreams. If you focus too far in front of you, you won’t see the shiny thing out the corner of your eye. Right? Good. Advice. Metaphor. Look at me go.

2. Don’t Seek Happiness
Happiness is like an orgasm: if you think about it too much, it goes away. Keep busy and aim to make someone else happy, and you might find you get some as a side effect. We didn’t evolve to be constantly content. Contented Australophithecus Afarensis got eaten before passing on their genes.

3. Remember, It’s All Luck 
You are lucky to be here. You were incalculably lucky to be born, and incredibly lucky to be brought up by a nice family that helped you get educated and encouraged you to go to Uni. Or if you were born into a horrible family, that’s unlucky and you have my sympathy… but you were still lucky: lucky that you happened to be made of the sort of DNA that made the sort of brain which – when placed in a horrible childhood environment – would make decisions that meant you ended up, eventually, graduating Uni. Well done you, for dragging yourself up by the shoelaces, but you were lucky. You didn’t create the bit of you that dragged you up. They’re not even your shoelaces.

I suppose I worked hard to achieve whatever dubious achievements I’ve achieved … but I didn’t make the bit of me that works hard, any more than I made the bit of me that ate too many burgers instead of going to lectures while I was here at UWA.

Understanding that you can’t truly take credit for your successes, nor truly blame others for their failures will humble you and make you more compassionate.

Empathy is intuitive, but is also something you can work on, intellectually.

4. Exercise
I’m sorry, you pasty, pale, smoking philosophy grads, arching your eyebrows into a Cartesian curve as you watch the Human Movement mob winding their way through the miniature traffic cones of their existence: you are wrong and they are right. Well, you’re half right – you think, therefore you are… but also: you jog, therefore you sleep well, therefore you’re not overwhelmed by existential angst. You can’t be Kant, and you don’t want to be.

Play a sport, do yoga, pump iron, run… whatever… but take care of your body. You’re going to need it. Most of you mob are going to live to nearly a hundred, and even the poorest of you will achieve a level of wealth that most humans throughout history could not have dreamed of. And this long, luxurious life ahead of you is going to make you depressed!

But don’t despair! There is an inverse correlation between depression and exercise. Do it. Run, my beautiful intellectuals, run. And don’t smoke. Natch.

5. Be Hard On Your Opinions 
A famous bon mot asserts that opinions are like arse-holes, in that everyone has one. There is great wisdom in this… but I would add that opinions differ significantly from arse-holes, in that yours should be constantly and thoroughly examined.

We must think critically, and not just about the ideas of others. Be hard on your beliefs. Take them out onto the verandah and beat them with a cricket bat.
Be intellectually rigorous. Identify your biases, your prejudices, your privilege.

Most of society’s arguments are kept alive by a failure to acknowledge nuance. We tend to generate false dichotomies, then try to argue one point using two entirely different sets of assumptions, like two tennis players trying to win a match by hitting beautifully executed shots from either end of separate tennis courts.

By the way, while I have science and arts grads in front of me: please don’t make the mistake of thinking the arts and sciences are at odds with one another. That is a recent, stupid, and damaging idea. You don’t have to be unscientific to make beautiful art, to write beautiful things.

If you need proof: Twain, Adams, Vonnegut, McEwen, Sagan, Shakespeare, Dickens. For a start.

You don’t need to be superstitious to be a poet. You don’t need to hate GM technology to care about the beauty of the planet. You don’t have to claim a soul to promote compassion.

Science is not a body of knowledge nor a system of belief; it is just a term which describes humankind’s incremental acquisition of understanding through observation. Science is awesome.

The arts and sciences need to work together to improve how knowledge is communicated. The idea that many Australians – including our new PM and my distant cousin Nick – believe that the science of anthropogenic global warming is controversial, is a powerful indicator of the extent of our failure to communicate. The fact that 30% of this room just bristled is further evidence still. The fact that that bristling is more to do with politics than science is even more despairing.

6. Be a teacher.
Please? Please be a teacher. Teachers are the most admirable and important people in the world. You don’t have to do it forever, but if you’re in doubt about what to do, be an amazing teacher. Just for your twenties. Be a primary school teacher. Especially if you’re a bloke – we need male primary school teachers. Even if you’re not a Teacher, be a teacher. Share your ideas. Don’t take for granted your education. Rejoice in what you learn, and spray it.

7. Define Yourself By What You Love
I’ve found myself doing this thing a bit recently, where, if someone asks me what sort of music I like, I say “well I don’t listen to the radio because pop lyrics annoy me”. Or if someone asks me what food I like, I say “I think truffle oil is overused and slightly obnoxious”. And I see it all the time online, people whose idea of being part of a subculture is to hate Coldplay or football or feminists or the Liberal Party. We have tendency to define ourselves in opposition to stuff; as a comedian, I make a living out of it. But try to also express your passion for things you love. Be demonstrative and generous in your praise of those you admire. Send thank-you cards and give standing ovations. Be pro-stuff, not just anti-stuff.

8. Respect People With Less Power Than You.
I have, in the past, made important decisions about people I work with – agents and producers – based largely on how they treat wait staff in restaurants. I don’t care if you’re the most powerful cat in the room, I will judge you on how you treat the least powerful. So there.

9. Don’t Rush.
You don’t need to already know what you’re going to do with the rest of your life. I’m not saying sit around smoking cones all day, but also, don’t panic. Most people I know who were sure of their career path at 20 are having midlife crises now.

I said at the beginning of this ramble that life is meaningless. It was not a flippant assertion. I think it’s absurd: the idea of seeking “meaning” in the set of circumstances that happens to exist after 13.8 billion years worth of unguided events. Leave it to humans to think the universe has a purpose for them. However, I am no nihilist. I am not even a cynic. I am, actually, rather romantic. And here’s my idea of romance:

You will soon be dead. Life will sometimes seem long and tough and, god, it’s tiring. And you will sometimes be happy and sometimes sad. And then you’ll be
old. And then you’ll be dead.

There is only one sensible thing to do with this empty existence, and that is: fill it. Not fillet. Fill. It.

And in my opinion (until I change it), life is best filled by learning as much as you can about as much as you can, taking pride in whatever you’re doing, having compassion, sharing ideas, running(!), being enthusiastic. And then there’s love, and travel, and wine, and sex, and art, and kids, and giving, and mountain climbing … but you know all that stuff already.

It’s an incredibly exciting thing, this one, meaningless life of yours. Good luck.

Thank you for indulging me.”

dinsdag 9 oktober 2018

Personalisatie, differentiatie en individualisatie.

De begrippen personalisatie, differentiatie en individualisatie worden nog wel eens door elkaar gebruikt, maar betekenen iets anders. Een duidelijke onderscheid tussen deze termen vindt u in het onderstaande schema.

De verschillen tussen personalisatie, differentiatie en individualisatie


Personalisatie

de leerling….


Differentiatie

de leraar…

Individualisatie

de leraar…
… stuurt zijn of haar eigen leerproces
… geeft les aan groepen leerlingen
… geeft les aan individuele leerlingen

… verbindt het leren met eigen interesses, passies en ambities
… stemt onderwijs af op de leerbehoeften van groepen leerlingen

… voorziet in leerbehoeften van de individuele leerling
… ontwikkelt de vaardigheden om zelf de juiste technologie en hulpmiddelen te kiezen en te gebruiken

… selecteert technologie en hulpmiddelen die zijn gericht op de leerbehoeften van groepen leerlingen
… selecteert technologie en hulpmiddelen die zijn gericht op de leerbehoeften van de individuele leerling
… bewijst dat hij/zij de stof beheerst in een competentiegericht model

… houdt de voortgang bij op basis van contacturen en niveau
… houdt voortgang bij op basis van contacturen en niveau
… gebruikt toetsing om te leren

… gebruikt toetsing voor het leren
… gebruikt toetsing van het leren
… wordt een zelfsturende leerling die de eigen voortgang bijhoudt en reflecteert op basis van beheersing van stof en vaardigheden

… gebruikt data en toetsen om groepen en individuele leerlingen voortdurend feedback te geven ter bevordering van het leren
… gebruikt data en toetsen om voortgang te bevestigen en te rapporteren wat de individuele leerling heeft geleerd

vrijdag 31 augustus 2018

Positieve groep versus negatieve groep


Elke leerkracht zal het met mij eens zijn dat er verschillende soorten groepen/klassen zijn. Bij de ene groep/klas heb je gelijk een positief gevoel, de kinderen kunnen goed met elkaar opschieten en er komen weinig conflicten voor.  Er zijn ook negatieve groepen/klassen, in deze groepen vinden meer incidenten plaats of worden kinderen gepest.

In het algemeen zal een groep met een positieve sfeer, een positieve invloed hebben op het leer- en leefklimaat. In elke groep, of deze nu positief of negatief is, bestaan er regels die bepalen welk gedrag er in de groep "normaal" of "abnormaal" wordt gevonden; de groepsnormen. Deze groepsnormen zijn ongeschreven groepsregels die gelden voor iedereen in de groep/klas.

Welke groepskenmerken en rollen herkennen we bij positieve en negatieve groepen van leerlingen. En welke gevolgen hebben de verschillende groepen in een onderwijssetting.


Positieve groep
Negatieve groep
Groepskenmerken:

Kenmerken van een positieve groep zijn:

-De groepsleden zijn eensgezind en gemotiveerd om groepsdoelen te halen.
-Groepsleden voelen zich medeverantwoordelijk voor de eigen groep en uiten dit ook.
-De groepsleden tonen respect voor de mening en het karakter van een ander groepslid.
-Groepsleden zijn bereid tot samenwerking.

Kenmerken van een negatieve groep zijn:

-De harmonie ontbreekt, er is een continue strijd om het doel.
-Groepsleden tonen zich niet medeverantwoordelijk voor de groep.
-Groepsleden tonen geen respect voor de mening en het karakter van andere groepsleden.
-Bepaalde rollen ontbreken.
Gevolgen:
In een goede groep zijn de groepsnormen positief.

Dit heeft fijne gevolgen:

-Kinderen gaan met plezier naar school
-Minder ordeproblemen
-Betere leerresultaten
-Leerlingen helpen elkaar
-Goed pedagogisch klimaat
-Prettige omgangsvormen
-Effectieve onderwijsvormen worden uitvoerbaar

In deze groep zijn de groepsnormen veelal negatief.

Gevolgen zijn onder andere:

-Kinderen gaan niet met plezier naar school
- Een negatieve groep zorgt voor ordeproblemen
- Slechte prestaties van de leerlingen
-Leerlingen helpen elkaar niet
-Slecht pedagogisch klimaat
-Geen prettige omgangsvormen,  slechte samenwerking en ruzies
-Effectieve onderwijsvormen zijn moeilijk uitvoerbaar
-Pesten. Dit is geen op zichzelf staand verschijnsel, maar dit hangt samen met het groepsproces.

Rollen:
Een positieve groep kent de volgende zeven rollen:

Leidinggevende rollen:
1.    Gezagsdrager, die laat natuurlijk leiderschap zien.
2.    Sociaal werker, die is behulpzaam en zorgzaam.
3.    Organisator, die zet de ideeën van gezagsdragers om in daden.

Overige groepsleden:
4.    Verkenner, die neemt initiatieven als de bedoeling duidelijk is.
5.    Volger, die doen trouw wat er van hen gevraagd wordt.
6.    Appellant, die appelleert aan de gevoelens van zorgzaamheid en mededogen. Dit kan iemand zijn met een mentale of fysieke zwakte, maar ook iemand die verdriet heeft.
7.    Joker, die zorgt voor plezier en kan relativeren.

De negatieve groep kent de volgende vier rollen:

Leidinggevende rol:
1.    Dictator, die vergaart medestanders om zich heen en heeft de leiding op een negatieve manier. Deze leerling pest.

Overige groepsleden:
2.    Intrigant, die probeert kinderen tegen elkaar uit te spelen en schuift de schuld op andere kinderen (op een zondebok of een meeloper).
3.    Meeloper, deze leerling stelt zich onderdanig op en pest de zondebok.
4.    Zondebok, deze leerling stelt zich onderdanig op en krijgt ongefundeerd de schuld van allerlei zaken. Frustraties van anderen worden op deze leerling botgevierd (bijv. door slaan, schelden, schreeuwen, bedreigen, enz.).

donderdag 16 augustus 2018

Reflectie met de STARR-methode


Eerst eens goed de situatie beschrijven en onderzoeken. En dan pas reflecteren. Dat is de kern van de STARR-methode, die je vooral gebruikt om te reflecteren op jezelf.

De STARR-methodiek helpt bij het inzichtelijk krijgen van competenties van mensen. Het is een methode die, door een gegeven situatie te analyseren, inzicht geeft in de competenties waarover iemand beschikt en de wijze waarop deze gehanteerd worden. Het helpt dus bij het beoordelen van mensen.

Om een uitspraak te kunnen doen over de competenties van mensen, is het van belang om in daadwerkelijke voorbeelden na te gaan welke competenties mensen laten zien. Voordat een oordeel over competenties van mensen gegeven wordt, kan het dus nuttig zijn om op zoek te gaan nar concrete voorbeelden van deze competenties in het dagelijks handelen. De STARR-methodiek helpt om dergelijke voorbeelden te analyseren en te beoordelen.

Situatie

Situatie: wat was de situatie/de context waarbinnen het voorbeeld zich afspeelde.
- Wat was de situatie?
- Wat gebeurde er?
- Wat was de aanleiding?
- Wie waren er bij betrokken?
- Waar speelde het zich af?
- Wanneer?

Taak

Taak: wat was in deze situatie de taak waarvoor de betrokkene zich gesteld zag dan wel de rolopvatting die de betrokkene zelf had?

- Wat was je taak?
- Wat was je rol?
- Wat wilde je bereiken?
- Wat werd van je verwacht?
- Wat verwachtte je van jezelf in deze situatie?
- Wat vond je dat moest gebeuren?

Actie

Actie: wat is er concreet gezegd en gedaan?
- Wat hoorde/zei/deed/voelde je?
- Hoe pakte je het aan?
- Hoe werd op jou gereageerd?
- Wat zei/dacht/voelde men volgens jou?
- Wat hoorde/zei/deed/voelde je toen? Enz.

Resultaat

Resultaat: hoe heeft de ander gereageerd en wat was het eindresultaat?

- Wat kwam er uit?
- Hoe liep het af?
- Hoe reageerden de anderen op het resultaat?

Reflectie

Reflectie: zou u een zelfde probleem volgende keer weer zo aanpakken?
Wat zou u een volgende keer anders doen?

- Hoe vond je dat je het deed?
- Was je tevreden met de resultaten?
- Wat is de essentie van wat je geleerd hebt?
- Wat zou je de volgende keer eventueel anders doen?
- Wat heb je daar dan voor nodig?
- Kun je met wat je hiervan hebt geleerd ook iets in andere situaties?



maandag 23 juli 2018

Kwaliteit van een toets


Checklist voor de kwaliteit van een toets:

Inhoudsvaliditeit
-Dekt de toets de behandelde leerstof?
-Wordt alle kennis getoetst op het gewenste beheersingsniveau?
-Worden alle relevante beheersingsaspecten van een vaardigheid getoetst?
-Dekt de toets of opdracht alle gewenste leerdoelen in voldoende mate af?

Begripsvaliditeit

-Toetst de toets wat hij moet toetsen?

Betrouwbaarheid

-Is ervoor gezorgd dat bij de beoordeling verschillende beoordelaars tot hetzelfde resultaat komen?
-Is ervoor gezorgd dat vergelijkbare prestaties hetzelfde beoordeeld worden?

Specificiteit

-Is de toets alleen goed te maken als de leerling de stof beheerst?

Moeilijkheid

-Past de moeilijkheidsgraad van de toets bij het niveau van de leerlingen?

Discriminerend vermogen

-Is ervoor gezorgd dat de toets onderscheid maakt tussen leerlingen die de stof beheersen en leerlingen die de stof niet beheersen?

Transparantie

-Zijn de leerlingen goed op de toets voorbereid? Hebben ze bijvoorbeeld kunnen deelnemen aan proeftoetsen?
-Weten de leerlingen wat zij in de toets te verwachten hebben en waarop zij precies worden beoordeeld?
-Kunnen leerlingen zien wat in de toets belangrijk is?
Bijvoorbeeld doordat vermeld wordt welk aantal punten een leerling per vraag kan behalen.

Beschikbare tijd

-Is de toets te maken in de beschikbare tijd?

Taalgebruik en vormgeving

-Is de lay-out duidelijk en functioneel?
-Zijn eventuele illustraties duidelijk en functioneel?
-Is er voldoende ondersteuning in de vorm van illustratiemateriaal?
-Zijn de vragen duidelijk en ondubbelzinnig?
-Worden (dubbele) ontkenningen vermeden?
-Is alle (omringende) tekst bij de vragen nodig?
-Worden onnodig lange zinnen vermeden?


woensdag 11 juli 2018

Feedback efficiënter maken

Uit onderzoek (Higgins & Hartley, 2002) met betrekking tot feedback blijkt dat feedback efficiënter werkt naarmate:

Actieve verwerking
Leerlingen worden aangezet tot actieve verwerking van het aangeboden materiaal, d.w.z. dat leerlingen worden aangespoord om zelf met de leerstof aan de slag te gaan en niet enkel op een ‘passieve’ manier de feedback lezen (en gauw weer vergeten).

Adaptief en geïndividualiseerd
Feedback wordt aangepast in functie van leerlingenkenmerken. Dit wordt adaptieve en geïndividualiseerde feedback genoemd. In dergelijke feedback wordt bijvoorbeeld ingespeeld op de voorkennis van de leerling m.b.t. een bepaalde inhoud. Of er wordt specifieke feedback gegeven bij veel voorkomende fouten of andere feedback naargelang het niveau dat de leerling bereikt, enz.

Niveau- en foutanalyse
Informatie wordt gegeven over het niveau dat reeds bereikt werd, de fouten die men gemaakt heeft, waarom bepaalde fouten werden gemaakt.


Vormen van motivatie

Motivatie van de leerlingen is de mate waarin leerlingen geïnteresseerd zijn in de onderwerpen die op school gepresenteerd worden, en de mate waarin ze het gevoel hebben dat ze in staat zijn die informatie aan te leren. De Bilde, Vansteenkiste en Lens (2011) definiëren motivatie als energie schenken aan, richting geven aan, volharding tonen en het vooropstellen van doelen. 




Als we de literatuur erop naslaan dan kunnen we leren dat er meerdere vormen van motivatie zijn. En dit bepaalt de mate waarin iemand betrokken is bij een les / activiteit.

In de onderst
aande tekst wordt uitleg gegeven over de vier vormen van motivatie



Typen van motivatie



Toelichting


Intrinsieke motivatie


Intrinsieke motivatie geeft aan in hoeverre leerlingen werken voor het plezier en de voldoening die school geeft. Intrinsiek gemotiveerde leerlingen voeren de taak uit voor het plezier en de voldoening die het uitvoeren van de taak hen geeft.

Stellingen:
1 - Ik span me in tijdens het vak omdat ik denk dat het interessant is.

2 - Ik span me in tijdens het vak omdat ik denk dat dit leuk is.

3 - Ik span me in tijdens het vak omdat het werken hieraan leuk is.


4 - Ik span me in tijdens het vak omdat ik me goed voel als ik hieraan werk.



Geïdentificeerde motivatie


Geïdentificeerde motivatie geeft aan in hoeverre leerlingen aan school werken omdat zij dat zelf belangrijk vinden. Bij geïdentificeerde motivatie wordt een externe factor (bijvoorbeeld: ‘mijn ouders vinden het belangrijk dat ik hard werk voor school’) door leerlingen geïnternaliseerd (‘ik vind het belangrijk om hard te werken voor school’). Het ligt dus dicht tegen intrinsieke motivatie aan, maar is van origine wel extern gereguleerd, waardoor het een vorm van extrinsieke motivatie is.

Stellingen:
1 - Ik span me in tijdens het vak omdat het voor mijn eigen bestwil is.

2 - Ik span me in tijdens het vak omdat ik denk dat deze activiteit goed voor me is.

3 - Ik span me in tijdens het vak omdat ik het zelf besloten heb.


4 - Ik span me in tijdens het vak omdat ik denk dat deze activiteit belangrijk voor me is.



Externe motivatie


Externe motivatie houdt in dat leerlingen aan school werken omdat dit van hen verwacht wordt. Dit type motivatie geeft aan in hoeverre leerlingen werk leveren omdat er een beloning tegenover staat of om negatieve gevolgen te vermijden.

Stellingen:
1 - Ik span me in tijdens het vak omdat het van me verwacht wordt.

2 - Ik span me in tijdens het vak omdat het iets is dat ik moet doen.

3 - Ik span me in tijdens het vak omdat ik geen keuze heb.


4 - Ik span me in tijdens het vak omdat ik het gevoel heb dat ik dit moet doen.



Amotivatie


Amotivatie geeft aan in hoeverre leerlingen geen besef hebben waarom ze aan school werken of niet de mogelijkheid ervaren de uitvoering van een taak te beïnvloeden. Het begrip “amotivatie” wordt gebruikt om aan te geven dat leerlingen de relatie tussen het eigen gedrag en de uitkomsten van een taak niet zien. Er is dan geen besef van het doel, de verwachting van een beloning of de gevoelde mogelijkheid de uitvoering van de taak te beïnvloeden.

Stellingen:
1 - Er zullen goede redenen zijn om dit te doen, maar persoonlijk zie ik ze niet.

2 - Ik doe dit maar ik weet niet zeker of het de moeite waard is.

3 - Ik weet het niet; ik zie niet wat dit het vak mij oplevert.


4 - Ik doe dit wel, maar ik weet niet zeker of het goed is om mee door te gaan.