Coachen - Het resultaten-model

Bereiken wat je wilt! Hoe doe je dat?

Door bewust aan je resultaat uit te werken, richt je je energie op de uitkomst. Als je weet wat je wilt, bereik je veel beter je resultaat. Wie zich doelen stelt, heeft altijd meer resultaat. Wie niet weet wat hij wil, zal genoegen moeten nemen met de restjes.

We kunnen onze doelen op verschillende manieren formuleren. De wijze van bewoording zegt iets over ons gedrag. Door middel van onze taal, kunnen we aangeven wat we willen bereiken of vermijden. We formuleren dan matchend of mismatchend taal.

 

Formuleren in matchende taal:	Formuleren in mismatchende taal:
Wat wil ik wel? Waar wil ik naartoe? Wat wil ik bereiken?	Wat wil ik niet? Waar wil ik van af? Wat wil ik vermijden?

De voorwaarden van een resultaat

Het realiseren van je resultaat bevat een aantal stappen:

I  - Vijf standaard condities bij het formuleren van een resultaat.

II - Zeven standaardvragen bij het formuleren van een resultaat.

 

Stap I - Vijf standaard condities bij het formuleren van een resultaat. De voorwaarden waaraan een goede resultaat dient te voldoen, zijn de volgende:

Stap II - Zeven standaardvragen bij het formuleren van een resultaat. De voorwaarden geven richting aan het realiseren van doelen. Om te komen tot de vijf condities kun je onderstaande vragen gebruiken:

A - Het resultaat is positief geformuleerd.   B - Het ligt binnen eigen controle van het individu, oftewel het individu heeft de mogelijkheid om het resultaat waar te maken.   C - Zintuiglijk specifiek waarneembaar beschreven.   D - De context is bepaald.   E - De uitkomst is ecologisch voor jezelf en de ander.

1 - Wat wil ik? (of via: Wat wil ik niet?)   2 - Hoe weet je dat je bereikt hebt wat je wil bereiken? Hoe weet je dat je bezig bent te bereiken wat je wil?   3 - Wat houdt je tegen en ben je bereid daar iets aan te doen?   4 - Hoe neem en hou je het initiatief en welke hulpbronnen schakel je in?   5 - Waar? Wanneer? Met wie? Hoe lang?   6 - Welke criterium of waarde wordt gerealiseerd door het bereiken van de uitkomst (resultaat)?   7 - Wat is het effect van het bereiken van de uitkomst op je zelfbeeld en op het beeld dat anderen van je hebben? Is het resultaat de moeite waard?

Sadhguru Jaggi Vasudev (Sadhguru), is een Indiase yogi, mysticus en auteur. Hij is betrokken bij initiatieven op het gebied van maatschappelijk werk, onderwijs en milieu.

Volgens Sadhguru zijn we te gericht op het resultaat, we zijn alleen gericht op de implicaties, helaas niet op het (leer)proces.

Maak punten en resultaten minder belangrijk en richt je op het proces dat de leerling doormaakt. Prijs doorzettingsvermogen, de aanpak van de leerling en zijn inzet.

Procesgericht versus resultaatgericht

Procesgericht denken tegenover resultaatgericht denken op scholen. 

Procesgericht denken waardeert eigenschappen van leerlingen als vlijt, moreel, inzet, betrokkenheid en strijdgeest evenzeer als de resultaten die zij bereiken. Scholen moeten dus ook met procesgerichte criteria meten, die duidelijk verschillen van de resultaatgerichte criteria, bijvoorbeeld:

Procesgericht lesgeven heeft niet alleen de kenmerken van activerend lesgeven,
maar nog enkele extra. 

Kenmerkend voor het procesgerichte is dat de docent het leerproces centraal stelt en leerlingen stap voor stap laat oefenen met zelfstandig werken en leren. 

De docent besteedt daarbij aandacht aan alle componenten van het leerproces, dus niet alleen aan het uitvoeren van leeractiviteiten, maar ook aan het evalueren van het leerresultaat, diagnosticeren van het leerproces, plannen, zichzelf doelen stellen en motiveren, het mobiliseren van eigen kennis en vaardigheden door de leerlingen. 

Bij het uitleggen en vragen stellen motiveert de docent leerlingen door ook de relevantie van de stof te demonstreren. De docent geeft leeraanwijzingen, stelt de leerlingen vaak vragen over het ‘hoe’ en geeft ook feedback waarin leerproces en leerresultaten worden gekoppeld. 

De verantwoordelijkheid voor het leren ligt steeds meer bij de leerlingen. De docent verwijst de leerling vaak terug naar eigen activiteiten. 

De docent is steeds meer coach: zorgt voor een positieve sfeer, stimuleert door leer- en taakgerichte feedback en zorgt voor geschikte opdrachten. Opdrachten voor zelfstandig werken worden meer open, dat wil zeggen dat leerlingen meer verantwoordelijkheid krijgen voor het invullen van de componenten. Ook leren leerlingen samen te werken en samen te leren. Opdrachten en lesstof geven vaker keuze- en interpretatiemogelijkheden aan de leerlingen. 

Er zijn tevens samenwerkingsopdrachten die leerlingen vertrouwd maken met de sociale aard van kennis. De opdrachten voor zelf werken/leren zijn vaker schriftelijk, omvangrijker en geven leerlingen vaker vragende aanwijzingen dan voorschriften voor het leren. Over het algemeen hebben ze een meer open karakter: ze geven meer keuzemogelijkheden voor leerlingen en doen een beroep op hogere leer- en denkvaardigheden.

Het huidige onderwijs heeft nog weinig procesgerichte kenmerken.

Docenten zetten leerlingen wel aan het werk, maar besteedden weinig aandacht aan het leren om te leren door de leerlingen. Zelfstandig werken heeft natuurlijk wel nut. Door leerlingen zelfstandig te laten werken en leren geven docenten leerlingen de gelegenheid zich daarin te oefenen. Leerlingen die al enige leer- en regulatievaardigheden hebben verworven zullen daarmee dan ook - in eerste instantie - verder komen. Leerlingen die deze vaardigheden nog onvoldoende hebben verworven profiteren er echter niet van om zonder meer aan het werk gezet te worden. Zij hebben het meest direct de procesgerichte steun van de docent nodig om te leren leren. Uiteindelijk is het voor alle leerlingen gewenst dat onderwijs niet alleen activerend, maar ook procesgericht is.

[ bron: http://www.mesoconsult.nl/wp-content/uploads/2011/02/SH-32-digi.pdf ]