zaterdag 11 oktober 2014

Mein Kind - ein Minimalist


Viele Eltern ärgern sich darüber, dass ihre Kinder nicht dazu bereit sind, mehr als das absolute Minimum zu machen. Die Hausaufgaben werden schnell und schludrig erledigt und für die Prüfungen wird kaum gelernt. Wie können Eltern dieser Haltung begegnen?
Klare Forderungen stellen
Bei Vorträgen und Seminaren betonen mir gegenüber viele Eltern, dass sie keinen Druck machen wollen. Ich finde es schön und gut, wenn man Kindern keinen Leistungsdruck aufsetzt, der Stress und Ängste auslöst. Das bedeutet aber nicht, dass man als Eltern auf jede Forderung verzichten sollte.

Wenn wir unsere Kinder fordern wollen, ohne Ängste zu schüren, müssen wir nur darauf achten, wie die Forderung aussieht. Die Forderung nach guten Noten führt deshalb bei vielen Kindern zu Ängsten, weil es von vielen Faktoren abhängt, wie die Prüfungsresultate aussehen. Das Kind kann das Resultat höchstens beeinflussen, aber nicht kontrollieren. Bezieht sich die Forderung jedoch auf die Vorbereitung, kann das Kind dieser nachkommen. Diese könnte beispielsweise lauten: Die Hausaufgaben werden vor dem Abendessen und sorgfältig erledigt. Oder: Mit der Vorbereitung von Prüfungen wird drei Tage vor der Prüfung begonnen.

Viele Kinder und Jugendliche können mit klaren Forderungen mehr anfangen als mit ständigen Diskussionen. Viele Eltern möchten nämlich, dass der Jugendliche „von sich aus will und motiviert ist“. Wenn wir jedoch genauer hinschauen, bedeutet dies: Der Jugendliche „soll von sich aus wollen, was wir von ihm wollen.“ Das ist etwa so, als würde uns jemand sagen: „Du musst die Steuererklärung ausfüllen – das reicht aber nicht, du musst es auch noch wollen.“ Es „selbst wollen dürfen zu müssen“ ist keine Freiheit und wir würden uns zu Recht dagegen wehren.

Lob der Anstrengung anstatt der Intelligenz
Ein anderer Satz, den ich oft höre, lautet: „Er ist sehr klug und könnte es – aber er ist einfach ein Minimalist“.

Diesen Satz finde ich problematisch. Einerseits, weil dabei feste Zuschreibungen vorkommen (das Kind „ist ein Minimalist“ anstatt  „das Kind lernt im Moment zu wenig“). Andererseits, weil die Intelligenz betont wird.

In einer spannenden Untersuchung der Professorin Carol Dweck wurden Kindern unterschiedliche Erklärungen für ihre Leistungen gegeben. Die einen Kinder wurden für ihre Intelligenz gelobt, andere dafür, dass sie sich Mühe gegeben haben, während eine dritte Gruppe von Kindern nicht gelobt wurde. Die Kinder, die für ihre Anstrengungen gelobt wurden, waren nach dem Lob bereit, sich mehr anzustrengen als die Kinder, die kein Lob erhielten. Bei den Kindern, die für ihre Intelligenz gelobt wurden, trat genau das Gegenteil ein: Sie waren weniger bereit, sich Mühe zu geben als die Kinder, die gar nicht gelobt wurden.

Weitere Untersuchungen bestätigen, dass Kinder zu Minimalisten werden, wenn ihnen regelmässig zurückgemeldet wird, dass ihre Leistungen auf ihre Begabung oder Intelligenz zurückzuführen sind. Diese Kinder bauen das Konzept auf, dass Leistung wenig mit Arbeit und Anstrengung zu tun hat und sind daher auch weniger bereit, sich zu investieren. Auf der anderen Seite gibt es mehrere Untersuchungen, die zeigen, dass Kinder sich mehr Mühe geben, wenn ihre Eltern ihnen konsequent Wertschätzung und Anerkennung für ihre Bemühungen zeigen und aufhören, die Leistungen ihrer Kinder mit Konzepten wie Begabung und Intelligenz zu erklären. 

Nicht nörgeln, sondern fordern
Viele Jugendliche nervt das ständige Nörgeln ihrer Eltern. Verständlicherweise…

Nörgeln findet beispielsweise in Form von überflüssigen Kommentaren statt, wenn der Jugendliche mit der Prüfung nach Hause kommt, wie: „Da wäre doch mehr möglich gewesen.“

Stellen Sie sich vor, wie es wirkt, wenn ihnen die Kinder und der Partner, die Partnerin sagen: „Kochst du morgen mal wieder xy? Das wäre toll.“ Auch wenn dieses Menü Zeit kostet, könnten Sie versucht sein, es vorzubereiten.

Auf der anderen Seite: Nimmt Ihre Motivation zu, wenn die Familie im Essen herumstochert und meint: „War auch schon mal besser…“?

Jeder einzelne Nörgel-Kommentar raubt dem anderen etwas mehr Energie. Zudem baut sich mit der Zeit immer mehr Widerstand auf: Man will es der nörgelnden Person nicht mehr recht machen.

Kurz und bündig: Was Eltern tun können
Als Eltern eines Minimalisten können Sie:

Klare Forderungen stellen und darauf beharren. Solange Sie eine Forderung aufstellen, der das Kind gut nachkommen kann und die es nicht überfordert, entsteht dadurch auch kein ungünstiger Druck
Positive Kommentare fallen lassen und Lob und Anerkennung zeigen, wenn sich das Kind bemüht. Kommentare über die Intelligenz und die Begabung des Kindes bewusst reduzieren
Weniger nörgeln. Falls das Kind die Hausaufgaben vor dem Abendessen gemacht haben muss, dann kann man ihm um 17 Uhr sagen, dass es jetzt beginnen muss. Es ist nicht nötig, dass man es von 14 Uhr an im Viertelstundentakt daran erinnert.
Schliesslich noch eine persönliche Ansicht: Ein Jugendlicher darf auch mal einen Hänger haben. Es gibt einfach Zeiten, in der sich Jugendliche für alles andere mehr interessieren als für die Schule. Ich würde mich als Elternteil fragen: Ist es momentan wichtig, dass der Jugendliche in der Schule glänzt? Dies ist eher dann der Fall, wenn die Übertrittsprüfungen anstehen oder ein gutes Zeugnis besonders wichtig ist – wie beispielsweise bei der Lehrabschlussprüfung. Ob ein Jugendlicher im fünften oder sechsten Jahr des Gymnasiums einen Schnitt von 4.5 oder 5.5 gehabt hat, spielt aber keine so grosse Rolle, wie wir gemeinhin annehmen. Die drei fleissigsten, strebsamsten und leistungsstärksten Schüler/innen meiner Klasse wurden nicht zu den erwarteten Überfliegern. Sie hatten nach der Matura genug vom ständigen Lernen und dem immerwährenden Druck, perfekte Leistungen zu zeigen. Alle drei wählten ein besonders leichtes Studienfach und danach einen eher gemütlichen Job. Einer brauchte 9 Jahre, um mit dem Studium fertig zu werden, weil er aus Angst vor schlechten Noten die Prüfungen immer wieder aufschob. Diejenigen Klassenkameraden, die ein Leben neben der Schule hatten, gingen das Studium mit deutlich mehr Begeisterung und Interesse am Stoff an und liessen sich auch nach dem Studium auf Herausforderungen ein.

In dieser Phase würde ich mit meinem Kind vereinbaren, dass ihm auch mal anderes wichtiger sein darf, wir aber ein Kriterium festlegen, das als Warnsignal gilt. Beispielsweise: Sobald in einem Fach mehr als eine ungenügende Note zurückkommt, bereite ich mich auf die nächste Prüfung besser vor.

Die Anstrengungsbereitschaft eines Kindes lässt sich nicht über Nacht beeinflussen. Ich wünsche Ihnen als Eltern die Ausdauer, die nötig ist, um Ihr Kind immer wieder liebevoll aber beharrlich zu fordern.

[bron : http://www.mit-kindern-lernen.ch/component/zoo/item/mein-kind-ein-minimalist ]

zondag 5 oktober 2014

Human memory




Sensory memory
Sensory memory is the shortest-term element of memory. It is the ability to retain impressions of sensory information after the original stimuli have ended. It acts as a kind of buffer for stimuli received through the five senses of sight, hearing, smell, taste and touch, which are retained accurately, but very briefly. For example, the ability to look at something and remember what it looked like with just a second of observation is an example of sensory memory.

Short-term memory
Short-term memory acts as a kind of “scratch-pad” for temporary recall of the information which is being processed at any point in time, and has been refered to as "the brain's Post-it note". It can be thought of as the ability to remember and process information at the same time. It holds a small amount of information (typically around 7 items or even less) in mind in an active, readily-available state for a short period of time (typically from 10 to 15 seconds, or sometimes up to a minute).

Long-term memory
Long-term memory is, obviously enough, intended for storage of information over a long period of time. Despite our everyday impressions of forgetting, it seems likely that long-term memory actually decays very little over time, and can store a seemingly unlimited amount of information almost indefinitely. Indeed, there is some debate as to whether we actually ever “forget” anything at all, or whether it just becomes increasingly difficult to access or retrieve certain items from memory.

Declarative memory and Procedural memory
Long-term memory is often divided into two further main types: explicit (or declarative) memory and implicit (or procedural) memory.

Declarative memory (“knowing what”) is memory of facts and events, and refers to those memories that can be consciously recalled (or "declared"). It is sometimes called explicit memory, since it consists of information that is explicitly stored and retrieved, although it is more properly a subset of explicit memory. Declarative memory can be further sub-divided into episodic memory and semantic memory.


Procedural memory (“knowing how”) is the unconscious memory of skills and how to do things, particularly the use of objects or movements of the body, such as tying a shoelace, playing a guitar or riding a bike. These memories are typically acquired through repetition and practice, and are composed of automatic sensorimotor behaviours that are so deeply embedded that we are no longer aware of them. Once learned, these "body memories" allow us to carry out ordinary motor actions more or less automatically. Procedural memory is sometimes referred to as implicit memory, because previous experiences aid in the performance of a task without explicit and conscious awareness of these previous experiences, although it is more properly a subset of implicit memory.

Episodic memory and semantic memory
Declarative memory can be further sub-divided into episodic memory and semantic memory.

Episodic memory represents our memory of experiences and specific events in time in a serial form, from which we can reconstruct the actual events that took place at any given point in our lives. It is the memory of autobiographical events (times, places, associated emotions and other contextual knowledge) that can be explicitly stated. Individuals tend to see themselves as actors in these events, and the emotional charge and the entire context surrounding an event is usually part of the memory, not just the bare facts of the event itself.


Semantic memory, on the other hand, is a more structured record of facts, meanings, concepts and knowledge about the external world that we have acquired. It refers to general factual knowledge, shared with others and independent of personal experience and of the spatial/temporal context in which it was acquired. Semantic memories may once have had a personal context, but now stand alone as simple knowledge. It therefore includes such things as types of food, capital cities, social customs, functions of objects, vocabulary, understanding of mathematics, etc. Much of semantic memory is abstract and relational and is associated with the meaning of verbal symbols.

[bron: http://www.human-memory.net/types.html]

zondag 14 september 2014

Wet van Yerkes-Dodson

De wet van Yerkes-Dodson toont aan dat er een relatie is tussen het stressniveau en de prestatie. De wet van Yerkes-Dodson is vastgesteld door de onderzoekers Robert M. Yerkes en John D. Dodson.

De term stressniveau was hier synoniem met het fysiologische opwindingsniveau (arousalniveau). 


Omdat de relatie in een grafiek de vorm heeft van een omgekeerde-U, spreekt men soms ook wel van het omgekeerde-U-model. Prestatie kan betrekking hebben op allerlei taken zoals een cognitieve taak (nadenken, een probleem oplossen), een sportprestatie of taken als autorijden en dergelijke.


Er blijkt volgens deze wet een optimaal stressniveau te zijn dat een maximale prestatie geeft. 

Is er geen of te weinig stress dan is het prestatieniveau laag. Is het stress-niveau daarentegen te hoog dan 'klapt' de grafiek om en vermindert de prestatie. 


De grafiek is bij meer complexe of moeilijke taken iets lager, en meer naar links verschoven, vergeleken met eenvoudige taken. Dit betekent dat het omslagpunt bij moeilijke taken eerder (dus; bij lagere stress-niveaus) optreedt dan bij eenvoudige taken.

In de wet van Yerkes-Dodson is het stressniveau min of meer gelijk gesteld aan het opwindingsniveau / arousal-niveau. 

Factoren die het opwindingsniveau / arousal-niveau kunnen verhogen zijn bijvoorbeeld:
- angst,
- een sterke drang tot presteren,
- cafeïne en 
- omgevingslawaai. 

Voorbeelden van factoren die het kunnen verlagen zijn:
- barbituraten / slaapmiddelen / kalmeringsmiddelen,
- weinig drang tot presteren en 
- slaapgebrek. 

Onderzoek heeft ook laten zien dat deze invloeden elkaar kunnen versterken, of verzwakken. Zo kan bijvoorbeeld gebruik van cafeïne (arousaltoename) het negatieve effect van gebrek aan slaap (arousalafname) compenseren. Ook zouden persoonlijkheidsfactoren, zoals introversie of extraversie van invloed kunnen zijn op de grafiek. Volgens Hans Eysenck zijn namelijk introverten qua hersenfuncties meer geactiveerd dan extraverten. Dit zou zijns inziens kunnen verklaren waarom introverte mensen onder stress slechter presteren dan extraverte personen: zij zitten immers al dichter tegen het optimale niveau (of omslagpunt van de grafiek) aan. De extraverte persoon zal daarentegen door zijn 'onderarousal' juist baat hebben bij stress.

Oorzaken prestatieverslechtering
Over de oorzaken van de prestatieverslechtering bij te veel stress of arousal (het rechterdeel van de grafiek) bestaan in de wetenschap verschillende meningen. 
- Eén mogelijkheid is dat er bij veel stress een soort mentale blikvernauwing optreedt, waardoor men in de waarneming te veel op hoofdzaken is gefocusseerd, en bijzaken of details verwaarloost. 
- Een andere mogelijkheid is dat bij een te hoge arousal vooral de snelheid van de prestatie toeneemt, ten koste van de accuratesse. Deze twee factoren kunnen vooral bij complexe taken een nadeel zijn. Ook is het mogelijk dat condities die zorgen voor een verhoogd arousalniveau gepaard gaan met factoren van emotionele of cognitieve aard, zoals bezorgdheid, afleiding door eigen gedachten, faalangst en dergelijke die een optimale concentratie op de taak tegengaan.

Ondanks de bezwaren die er kleven aan het eenvoudige omgekeerde-U model is het toch een bruikbaar verklaringsmodel gebleken voor sommige verschijnselen op het gebied van leer-theorieën, opwinding, aandacht, stress, emotie en motivatie.

DISC model - persoonlijke effectiviteit

Het DISC instrument is een persoonlijkheidsanalyse. DISC geeft mensen een diepgaand inzicht in hun eigen persoonlijkheidsstijl en die van anderen. De DISC beschrijvingen geven in begrijpelijke taal zicht op gedrag en communicatie.




Uit onderzoek blijkt dat gedragskenmerken kunnen worden gegroepeerd in vier persoonlijkheidsstijlen. Mensen met vergelijkbare stijlen vertonen specifieke gedragskenmerken die gebruikelijk zijn voor die stijl. De letters D, I, S en C vertegenwoordigen de vier persoonlijkheidsstijlen.



DISC staat voor Dominant, Invloed, Stabiel en Consciëntieus.


Dominant                                          

Hoogste score in Dominantie (rood)

Kernwoord: dadendrang

De D staat voor Direct, Dynamisch en Daadkrachtig. 

Typerend voor mensen met een hoge D-stijl:
- stellen zich onafhankelijk op
- zijn besluitvaardig en doelgericht
- zijn gericht op resultaten en uitdagingen
- gaan confrontaties niet uit de weg

Wellicht heb je collega's die heel gemakkelijk communiceren en vriendelijk zijn tegen iedereen die ze tegenkomen? Deze mensen zijn optimistisch, vriendelijk en praatgraag.

Rode mensen willen graag winnen, zijn veeleisend en energiek. Zij overwinnen weerstanden om resultaten te bereiken. Veranderingen zien zij vooral als uitdagingen. Rode mensen nemen zelf veel initiatief en gaan concurrentie niet uit de weg. Ze beschikken over een behoorlijke dosis wilskracht om hun doelen te bereiken.

Rode mensen kunnen behoorlijk kort door de bocht zijn en hebben vaak een kort lontje.

Sterke kanten
Rode mensen zijn echte aanpakkers. Geef hen maar een uitdaging en ze gaan er onmiddellijk mee aan de slag. Ze zijn in staat snel te beslissen en de leiding over te nemen. Thuis houdt Rood ook het grote plaatje in de gaten. Ze motiveren hun partner en kinderen om te handelen, het liefst een beetje snel. Rood heeft overal
een praktische oplossing voor.

Mogelijke valkuilen
Rood dendert maar door en loopt het risico daarbij nog wel eens waarschuwingen over het hoofd te zien. Ze vinden het moeilijk om rekening te houden met gevoelens van anderen. Vaak stellen ze te hoge eisen aan anderen. Ze willen veel te veel tegelijk. Zo kunnen ze details over het hoofd zien. 

Hoe wil Rood het liefst dat anderen met hem of haar omgaan?
- Klets niet over mij en schaadt mijn vertrouwen niet.
- Vat mijn assertiviteit niet op als een persoonlijke aanval.
- Accepteer dat ik snel boos word en bedenk dat dit ook zo weer over is (vergeven en vergeten).
- Kom voor jezelf op.
- Toon je zelfvertrouwen en wees sterk en direct.
- Draai er niet omheen.

Tips
- Realiseer je dat je soms je doelen sneller bereikt als je geduld weet op te brengen en beter luistert.
- Je bent snel; neem af en toe de tijd om te checken of iedereen je nog volgt. Doe je dit niet, dan zul je veel zelf moeten doen.
- Door geregeld je motieven toe te lichten, creëer je meer draagvlak voor je beslissingen of acties.
- Je ‘sputterende’ en voor jouw gevoel ‘trage’ groene medemens vult jou graag aan, mits je bovenstaande punten in ogenschouw neemt.


Invloed                                          

Hoogste score in Invloed (geel)

Kernwoord: optimisme

De I staat voor Interactief, Interesse in mensen en Invloedrijk. 

Typerend voor mensen met een hoge I-stijl:
- praten graag
- zijn enthousiast en optimistisch
- kennen veel mensen en maken makkelijk contact
- staan graag in het middelpunt van de belangstelling 

Sommige mensen zijn goede luisteraars en fantastische teamspelers. Deze mensen zijn stabiel, geduldig, loyaal en praktisch.

Gele mensen zijn enthousiast, hartelijk en grenzeloos optimistisch. Ze oefenen graag invloed uit op hun omgeving via verbale overtuigingskracht en non-verbale uitstraling of charme. Ze inspireren anderen graag om samen doelen te bereiken. Hoe hoger de score, hoe meer vertrouwen zij hebben in anderen.

Sociale contacten zijn heel belangrijk voor Geel. Zij doen dingen niet graag alleen. Gele mensen handelen vooral spontaan en vol energie, maar hebben daardoor ook de neiging om in zeven sloten tegelijk te lopen. Ze worden niet graag gecontroleerd en van detailwerk lopen ze het liefst snel weg.

Sterke kanten
Gele mensen zijn echte sfeermakers. Ze staan graag in het middelpunt en scheppen een motiverende sfeer. Nieuwe vrienden maken is een koud kunstje voor Geel. Door hun ongeëvenaarde enthousiasme en optimisme functioneren
gele mensen heel goed in een groep. Ze hebben geen moeite om zichzelf goed en
helder uit te drukken, ook niet wanneer het om gevoelens of emoties gaat.

Mogelijke valkuilen
Geel heeft de neiging impulsief te handelen. Ze hebben moeite om hun werk consequent van A tot Z af te ronden. Geel kan over-optimistisch zijn en beslissingen puur op gevoel maken. Ze praten vaak honderduit en verliezen daarbij het einddoel uit het zicht. Ze kunnen niet goed alleen zijn en hebben een ongegronde angst voor afwijzing. 

Hoe wil Geel het liefst dat anderen met hem of haar omgaan?
- Geef mij vriendschap, genegenheid en laat me vrij.
- Entertain mij met stimulerende verhalen en gezelligheid.
- Waardeer mijn wilde fantasie en luister naar mijn anekdotes.
- Probeer mij niet te veranderen, accepteer me zoals ik ben.
- Wees zelfstandig, maak je niet afhankelijk van mij.
- Laat mij m’n gang gaan als ik dat wil.

Tips
- Zet je charme in en enthousiasmeer anderen, maar doe niet alles zelf.
- Plan in je agenda altijd de helft van wat je denkt dat haalbaar is en bepaal de prioriteiten van de dag.
- Besef dat je optimistisch bent en wees realistischer bij het inschatten van anderen
en jezelf.
- Zoek die ‘kritische’ blauwe eerder op, hij/zij kan je uitstekend helpen je plannen af te maken. Houd de eerste minuten je mond en vraag dan pas door.


Stabiel                                          

Hoogste score in Stabiliteit (groen)

Kernwoord: harmonie

De S staat voor Stabiel, Sociaal en Samen. 

Typerend voor mensen met een hoge S-stijl:
- ervoor zorgen dat ieder het naar zijn zin heeft 
- maken graag zaken af
- brengen harmonie en stabiliteit in het team 
- werken graag in teamverband

Heb je ooit samengewerkt met iemand die er van geniet om feiten en details te verzamelen en die grondig is in alle activiteiten? Deze mensen zijn nauwkeurig, gevoelig en analytisch.

Groene mensen zijn geduldig, attent, dienstbaar en betrouwbaar. Het zijn vaak heel goede planners. Hun talent van aandacht voor anderen komt in een stabiele leef- of werkomgeving het best tot zijn recht. Ze gedijen het beste in een ontspannen en vriendelijke atmosfeer met zekerheid en heldere afspraken. Het tempo van Groen is langzaam (vol aandacht voor alles en iedereen), maar gestaag. Groene mensen plaatsen zichzelf niet graag in de spotlights, en gaan complimenten soms uit de weg, terwijl ze hier wel naar verlangen.

Sterke kanten
Groene mensen zijn vaak de stabiele factor in een omgeving, of dat nou op de werkvloer of thuis is. Zij kunnen zich goed concentreren, goed luisteren en zijn geduldig. Aangezien zij het liefst in harmonie leven zijn het krachtige bemiddelaars in conflictsituaties. Op groene mensen kun je echt bouwen en als vriend staan
ze altijd voor je klaar.

Mogelijke valkuilen
Zodra er zich veranderingen voordoen heeft Groen moeite om hierin mee te gaan.
Bovendien vinden zij het lastig deadlines te halen zodra er meer druk op de ketel komt.

Groen heeft de neiging te toegeeflijk en tolerant te zijn. Ze kunnen besluiteloos zijn en een gebrek aan initiatief hebben. Ze plaatsen zichzelf nogal eens op de achtergrond en stellen zich te afhankelijk op van relaties.

Hoe wil Groen het liefst dat anderen met hem of haar omgaan?
- Benader me voorzichtig en aardig, ik houd niet van verrassingen.
- Maak geen misbruik van mijn goedaardigheid.
- Laat me uitpraten, ook als het niet zinnig in jouw oren klinkt.
- Gun me de tijd mijn projecten af te maken en mijn besluiten te nemen (en als je me opjaagt, doe dat dan met een vriendelijk duwtje).
- Laat zien dat je me aardig vindt.
- Laat zien dat je waardeert wat ik doe en zeg.

Tips
- Zorg dat jouw ideeën ook gehoord worden. Praat niet pas over jezelf als erom gevraagd wordt, neem jezelf voor soms de ruimte in te nemen.
- Wees je bewust van jouw waarde. Geef jezelf elke dag 3 complimenten.
- Stel verhelderende en verdiepende vragen. Met jouw rust help je niet alleen jezelf, ook anderen hebben er baat bij.
- Bedenk bij opgelopen emoties wat de kern is en waar je hulp nodig hebt. Ga met die korte bondige vraag (niet eerder!) naar Rode mensen en zij zetten hun daadkracht graag voor jou in.


Consciëntieus                                          

Hoogste score in Conformiteit (blauw)

Kernwoord: specialisme

De C staat voor Correct, Consciëntieus en Calculerend. 

Typerend voor mensen met een hoge C-stijl:
-zijn grondig en nauwgezet met details
-zich graag aan de regels houden volgen de procedures volgen of ze zelf schrijven
-volgen de procedures of schrijven ze zelf
-zijn diplomatiek in de omgang en zijn analytisch denkers

Blauwe mensen zijn nauwkeurig, geordend en perfectionistisch. Het zijn typische analisten die ervan houden dingen tot op de bodem uit te zoeken. Ze gedijen het best in een zakelijke omgeving en zijn in staat goede structuren te vormen. 

Beslissingen worden vaak pas genomen na uitvoerig inwinnen en afwegen van
informatie. Als partner zijn deze perfectionisten moeilijk tevreden te stellen. Ze kunnen traag worden door hun te hoge kwaliteitseisen.

Sterke kanten
Blauwe mensen gaan door tot het uiterste. Zij zorgen voor alle details en brengen de kwaliteit op een hoger plan. Als advocaat van de duivel zijn ze in staat om wilde plannen realiteitszin te geven en zij zetten graag de puntjes op de i. Het zijn kritische mensen die zich volledig kunnen storten op complexe situaties.

Mogelijke valkuilen
Doordat Blauw zich zo kan vastbijten in een probleem loopt hij/zij het risico verstrikt te raken in details. Blauwe mensen hebben moeite om dingen los te laten en te delegeren.
Bovendien zijn ze overgevoelig voor kritiek en bang om fouten te maken. Blauw denkt te voorzichtig en pessimistisch. Nieuwe dingen probeert hij/zij slechts aarzelend.

Hoe wil Blauw het liefst dat anderen met hem of haar omgaan?
- Gun me de tijd om alleen te zijn en mijn gedachten te analyseren.
- Spreek eerlijk en oprecht met me.
- Onthoud dat ik alleen afstandelijk en onaangenaam overkom omdat ik niet overhaast wil worden.
- Maak er geen grapjes omheen, ik neem je dan niet meer serieus.
- Als ik geïrriteerd raak is het omdat ik mezelf niet kan uiten.
- Onthoud dat ik een hekel heb aan recepties en luidruchtige mensen.
- Laat me mijn privacy.

Tips
- Wees niet te veeleisend voor jezelf en anderen. Realiseer je dat wat voor jou 60% is meer dan goed is voor de mensen om je heen.
- Deel - bij het uitwerken van projecten - tussentijds waar je mee bezig bent en check of je nog aansluiting hebt met de anderen.
- Plan regelmatig tijd voor jezelf waarin je ongestoord je to-do lijstjes kan afronden. Leg ook aan anderen uit dat jij dit nodig hebt en dat je dat het liefst alleen doet.
- Vraag hulp aan die gele ‘blabla’ persoon om mensen te enthousiasmeren over jouw ideeën.


Het is belangrijk hierbij op te merken dat deze vier stijlen in iedere persoonlijkheidsstructuur aanwezig zijn, echter bijna altijd in verschillende intensiteit.




Mihaly Csikszentmihalyi

Flow is een belangrijk concept in de zogenoemde positieve psychologie. De Amerikaanse psycholoog Mihaly Csikszentmihalyi is de belangrijkste theoreticus achter het concept van "flow". Flow refereert aan een mentale toestand waarin een persoon volledig opgaat in zijn of haar bezigheden. 




Flow wordt gekenmerkt door op de betreffende acties gerichte energie en activiteit, volledige betrokkenheid daarbij, alsmede het feit dat men de activiteiten succesvol uitvoert. 

Flow wordt zo genoemd omdat enkele personen die door Csikszentmihalyi werden geïnterviewd voor zijn in 1975 verschenen boek over flow het bij wijze van metafoor hadden over een "stroom die hen meevoerde". In die zin is de term "flow" niet gerelateerd aan de uitdrukking "go with the flow", die betekent dat men zich conformeert aan hetgeen anderen doen.

Volgens Mihaly Csikszentmihalyi kan het gevoel van flow gekenmerkt worden door de volgende acht kenmerken:

  • Men heeft een duidelijk doel;
  • Concentratie en doelgerichtheid;
  • Verlies van zelfbewustzijn: men gaat volledig op in de activiteit en vergeet zichzelf;
  • Verlies van tijdsbesef: de tijd vliegt voorbij;
  • Directe feedback: succes en falen ten aanzien van de activiteit zijn onmiddellijk duidelijk, zodat men daarop het eigen handelen direct kan aanpassen;
  • Evenwicht tussen de eigen vaardigheid en de uit te voeren activiteit: de bezigheden zijn heel uitdagend echter nét niet te moeilijk om met succes uit te voeren;
  • Een gevoel van persoonlijke controle over de situatie of activiteit;
  • De activiteit is intrinsiek belonend, bijvoorbeeld erg leuk.


Een staat van flow wordt geassocieerd met het streven om een bepaald doel te bereiken.

dinsdag 9 september 2014

Robert Cialdini - Principles of Persuasion - onze interne automatische piloot

We zijn er jarenlang vanuit gegaan dat mensen beslissingen nemen aan de hand van kennis, informatie en rationele argumenten. Op basis hiervan zouden mensen dan hun houding aanpassen en dus ook hun gedrag veranderen. Dit werkt echter maar ten dele.


Zo schrijft psycholoog en Nobelprijswinnaar Kahneman (2011) dat mensen vooral snel, intuïtief en emotioneel en dus irrationeel beslissingen nemen. Maar in dat irrationele gedrag zit vaak een zekere voorspelbaarheid: mensen gedragen zich in het dagelijks leven vaak ‘voorspelbaar irrationeel’, zegt gedragseconoom Dan Ariely, auteur van ‘Predictably Irrational’, bijvoorbeeld in een restaurant het zoete toetje kiezen, terwijl je hard aan het lijnen bent.Je kunt er van te voren rekening mee houden dat mensen zich laten leiden door gewoonten, impulsen en emoties.

Je kunt er van te voren rekening mee houden dat mensen zich laten leiden door gewoonten, impulsen en emoties. Robert Cialdini, hoogleraar psychologie en auteur van het boek ‘Infuence’ omschrijft zes basisprincipes - de zogenaamde Principles of Persuasion - die sterk bepalen hoe mensen reageren.

Cialdini beschrijft in zijn boek Invloed (Engelse titel 'Influence, the psychology of persuasion')hoe je vaak automatisch reageert op situaties. Dat komt omdat het te ingewikkeld is om altijd alles volledig te analyseren en te beoordelen. Ons dagelijks leven is hectisch en daarom werkt ons brein vaak via vaste routines.


Deze routines heeft hij uitgebreid onderzocht. Hij kwam uit op 6 principes die belangrijk zijn bij het beïnvloeden van mensen. Goede verkopers gebruiken die principes, bewust of onbewust. Wil jij dat ook? We zetten ze voor je op een rijtje.


1. Wederkerigheid

Als iemand iets voor je doet, wil je graag iets terug doen. Dat is wat Cialdini het principe van wederkerigheid noemt. “Ik doe iets voor jou, dan kan ik jou later iets terugvragen”. Mensen proberen naar evenredigheid te vergoeden wat een ander hen heeft gegeven.

Geeft iemand een rondje in de kroeg, dan koop je daarna ook een biertje voor hem. Of je doet dat de volgende keer. Doe je dat niet, dan voelt dat niet goed. Dat komt omdat je brein graag het principe van wederkerigheid toepast.

Als je als bedrijf iets weggeeft, doe je een beroep op dat principe. Je geeft bijvoorbeeld een monster of een proefperiode cadeau. Het gevolg is dat iemand graag iets terug wil doen. Je vergroot zo de kans dat hij iets bij je koopt.

Vroeg je je altijd al af waarom goede doelen zo vaak een potlood of een klein ander cadeautje in de envelop stoppen bij hun verzoek om een gift? Je weet nu waarom.


2. Commitment en consistentie

Als je ergens een keuze voor hebt gemaakt, dan ben je geneigd daaraan vast te houden, je maakt een commitment. Je wilt graag consistent gedrag vertonen, als je eenmaal ja hebt gezegd, voelt het niet fijn om daarna nee te zeggen. Dat is het principe van commitment en consistentie.

“Ik zeg wat ik denk, en doe wat ik zeg”. Mensen willen in overeenstemming leven met hun waarden, attitudes en daden.

Je hebt vast wel eens gemerkt dat het niet meevalt om van een verkoper op straat af te komen als je in eerste instantie bent blijven staan. Of dat het lastig is een verkoper die aan de deur komt weg te sturen zonder te kopen als je hem eenmaal hebt binnen gelaten.

Dat komt omdat je bent begonnen met ja te zeggen. Je hebt ja gezegd op de vraag of de verkoper je iets mocht vragen. Of ja op de vraag of hij even mocht binnenkomen om meer te vertellen. Je brein vindt het niet fijn om op een volgende vraag nee te zeggen.

Vraag je je klant (live of via internet) om iets kleins aan het begin van het contact, dan maak je gebruik van dit principe. Hij zal zich toch wat ongemakkelijk voelen als hij daarna nee gaat zeggen.


3. Sociaal bewijs

Weet je niet zeker wat te doen in een bepaalde situatie, dan kijk je wat anderen doen. Dit is wat Cialdini het principe van sociale bewijskracht noemt.

“Als één schaap over de dam is, volgen er meer”. Mensen denken en handelen op basis van wat anderen denken/doen.

Zie je bij een winkel lange rijen staan, dan vraag je je af wat ze daar verkopen. De kans is groot dat je zelf ook in de rij gaat staan. Je zou anders iets kunnen missen, al die mensen staan immers niet voor niets te wachten? Je spiegelt je dan aan het gedrag van anderen.

Mensen kopen vaak omdat anderen dat ook doen. Veel mensen laten zich eerder overtuigen door reviews en aanbevelingen van vrienden dan door een onderzoek van de Consumentenbond.


4. Sympathie

Je koopt eerder van iemand die je aardig vindt en die je vertrouwt dan van een verkoper die je al op het eerste gezicht niet mag. Ook dit gaat weer (bijna) automatisch. Sympathiek gevonden worden is daarom belangrijk als je iets wilt verkopen.

“Je vangt meer vliegen met stroop dan met azijn”. Mensen zeggen makkelijker ‘ja’ tegen iemand die ze kennen en sympathiek vinden.

Onbewust vind je iemand sympathiek die een beetje op je lijkt, bijvoorbeeld omdat hij kleding draagt die aansluit bij jouw stijl. Ook iemand die je aantrekkelijk vindt, is in jouw ogen sympathieker dan een onaantrekkelijk iemand. Een derde reden waarom je iemand vaak aardig vindt is omdat hij belangstelling voor je heeft.

Een goede verkoper weet dat. Mensen kopen niet zozeer van hem omdat zijn product zo geweldig is. Ze kopen vooral van hem omdat hijzelf sympathiek is. En vaak is dat omdat hij oprecht belangstelling voor hen heeft.


5. Autoriteit

Je neemt eerder iets voor waar aan als je gelooft dat degene die het zegt een autoriteit is op zijn vakgebied. Je vertrouwt dan op zijn kennis en ervaring. “Follow the leader”. Men is geneigd te doen wat een autoriteit zegt.

Autoriteiten kunnen bijvoorbeeld zijn wetenschappers, mensen met heel ervaring of artsen. Je kunt autoriteit ook uitstralen door je houding, je kleding en je manier van praten (rustig en met een wat lagere stem).

Vertaal je dat naar marketing via internet dan kun je bijvoorbeeld autoriteit uitstralen door de kleuren en de layout van je website, door het gebruik van keurmerken of het symbool van een vakvereniging of door je titel te vermelden.


6. Schaarste

De waarde van iets lijkt groter te worden als de voorraad beperkt is. Een aanbieding die tijdelijk is of de "limited" collectie die een bekende ontwerper heeft ontworpen voor H&M, we staan ervoor in de rij. Dat is het 6e principe, dat van schaarste.

“Goedkoop is duurkoop”. Men hecht meer waarde aan zaken die moeilijk verkrijgbaar zijn of schaars dreigen te worden.

Heb je het gevoel dat je er snel bij moet zijn, omdat dat geweldige koopje anders weg is, dan kijk je minder kritisch. In de uitverkoop zie je dat dagelijks om je heen. Tafels vol met spullen die anders niet of nauwelijks verkocht worden, vliegen dan de deur uit.

Je kunt schaarste simuleren. Door een korting aan te bieden voor de eerste 10 klanten, door een tijdelijke introductieprijs te hanteren of door minder te produceren dan de vraag. Op = op. Ben je er niet op tijd bij? Helaas!


De kunst van het overtuigen of manipulatie?

Aan het eind van zijn boek stelt Cialdini de vraag of het eerlijk en ethisch verantwoord is om in je marketing gebruik te maken van zijn principes.

Hij komt erop uit dat als je er werkelijk van overtuigd bent dat mensen baat hebben bij wat je in de aanbieding is, het dan niet manipulatief is.

Ga je aan de slag met een landing page dan kun je deze principes inzetten. Je kunt de principes van Cialdini ook inzetten als je de mensen die zich ingeschreven hebben voor je mailinglijst aanschrijft. Wat je doet en hoever je gaat, je bepaalt het zelf. Je klanten zullen het je zeker laten weten als je te ver gaat.

Bron:  www.ecourseservice.com/cialdini-principes-van-invloed/

maandag 8 september 2014

Didactiek van tweetalig onderwijs ook toepassen in regulier onderwijs - Oratie Rick de Graaff


De didactiek die wordt gebruikt in tweetalig onderwijs moet ook in het reguliere onderwijs benut worden. Daar pleit taalkundige Rick de Graaff voor in zijn oratie ‘Taal om te leren: Didactiek en opbrengsten van tweetalig onderwijs’ (3 oktober 2013).

Rick de Graaff: “Elk vak – of het nu natuurkunde, geschiedenis of economie is – heeft zijn eigen ‘taal’, met zijn eigen woorden, zijn eigen formuleringen en zijn eigen teksten. Voor een goede vakontwikkeling van de leerlingen moet een vakdocent dus ook aandacht aan de taal van het vak besteden, ook als het onderwijs in het Nederlands is. De didactische methode die het tweetalig onderwijs hanteert, is daarom goed toepasbaar in het reguliere Nederlandstalig onderwijs. In tweetalig onderwijs gaan docenten en leerlingen heel bewust met taal om. Dit moet ook in het reguliere onderwijs.

http://nieuws.hum.uu.nl/events/oratie-rick-de-graaf-taal-om-te-leren-didactiek-en-opbrengsten-van-tweetalig-onderwijs/